Rupert także omijał Balzaców i Dickensów i traktował ich twórczość wyłącznie w kategoriach „must have", choć niekoniecznie „must read". Obok biblioteczki stał mały stolik, a na nim kilkadziesiąt porozrzucanych płyt z muzyką. AC/DC, The Doors, Pink Floyd, Led Zeppelin, a pomiędzy nimi Sinatra, Presley, The Beatles. Jak inaczej można nazwać słowo tchórz? Jakie inne formy posiada słowo tchórz? Synonimy, wyrazy bliskoznaczne i inne określenia słowa tchórz. W naszym słowniku synonimów języka polskiego istnieje 113 wyrazów bliskoznacznych dla słowa tchórz. Synonimy te podzielone są na 5 grup znaczeniowych. "Poprawa rekordu świata, ustanowionego w moim ostatnim speedrunie - czyli najszybszym przejściu - gry Książę i Tchórz, stworzonej w 1998 roku przez polskie studio Metropolis. Jest to mój kolejny speedrun z tej gry, tym razem wszystkie zręcznościowe elementy w grze udało się wykonać za pierwszym razem! Poradnik do Książę i Tchórz (PC) 1. Ogidogi @ 11:52 02.07.2006. 0 kudos. Pewien demon namieszał nieco w Twoim życiu, mówiąc wprost, sprawił że Twoja dusza znalazła się w innym ciele. Musisz tą niezręczną sytuację wyjaśnić i to jest właśnie cel tej przygody. Zaczynasz na cmentarzu, męcz grabarza tak długo aż odczaruje on Książę i Tchórz to gra osadzona w uniwersum fantasy wymyślonym przez Jacka Piekarę. Seria przedstawia przygody maga zwanego Arivaldem z Wybrzeża. Jego przygody to coś pośredniego pomiędzy opowiadaniami o Wiedźminie, a prześmiewczą prozą Pratchetta. Hej. Tak jak myślałam, to jest ostatni odcinek KiTu. Dostajemy rozwiązanie naszej opowieści. Bardzo dziękuję wam za spędzoną razem serię i zapraszam do ogląd . Poniższa solucja została sprawdzona przeze mnie (grałem wg własnej solucji) i wszystko działa opcji gry dostać można się naciskając powoduje wyświetlenie zapisujesz stan gry pamiętaj, aby najpierw nacisnąć ikonkę dyskietki zapisu na dole. Zapomnienie o tym wczytuje stary stan gry!TUTAJ pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych cmentarzu porozmawiaj z grabarzem prosząc go o przywołanie kogoś z pojawieniu się Arivalda porozmawiasz z nim, a on przed odejściem da ci łopatę i przekop 4 poniższe groby, a znajdziesz eliksir nieśmiertelności, klejnot, sztylet i amulet. Wróci grabarz i przeklnie wykopane w mapę w inwentarzu i idź do z zakutym więźniem, wybierz dialogi:- Faktycznie żaden dowód...- Masz zbyt chropowate palce...a przeszukasz jego kieszenie i zdobędziesz klucze i z kupcami grającymi w kości, kiedy odwrócą się od pieńka zamień ich kości na te fałszywe (ciężko to zrobić i trzeba poczekać na moment).TUTAJ pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych podmianie kości zabierz książkę z ich z grubym kupcem oraz z tym gotującym do czarodzieja (drzwi do sklepu), porozmawiaj z nim, porozmawiaj z homukulusem, a zdobędziesz czarodziejowi księgę a da ci do niej zatrzyma cię ponownie, porozmawiaj z mnichem, spróbuj dać klejnot krasnoludowi, ale nie weźmie do świątyni, użyj homukulusa na runach nad ołtarzem, porozmawiaj z ołtarzem aż zgadniesz pojawi się duch ubij z nim interes - dasz mu eliksir, a on odczaruje twoje do knajpy, daj klejnot krasnoludowi i porozmawiaj z Arivaldem, który powie ci o zamku się do zamku Flojd, tam jednak spotka cię do Arivalda, porozmawiaj z nim, porozmawiaj z barmanem, daj Arivaldovi czar, a zmieni cię w niedźwiedzia i znajdziecie się na dziedzińcu wszyscy odejdą wejdź w drzwi u góry a następnie w te po z księżniczką, użyj wstążki wiszącej na łóżku, a księżniczka odmieni cię pocałunkiem w drzwiach po prawej użyj wytrychów na skarbcu użyj szkatułki po prawej, na jednorękim bandycie muszą wypaść 3 uśmiechnięte czaszki abyś zdobył pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych na dziedziniec i użyj do zamku Flojd, użyj lusterka na demonie - nie Hominikusa na demonie, a lusterka na bramie do zamku i szybko w drzwi po komnacie zabierz z ziemi talizman i księgę, przejrzyj papiery leżące na do knajpy i daj księgę go o Pana nowej kartki w inwentarzu i udaj się do Pana Hominikusa na instrukcji obsługi, potem przeczytaj instrukcję jeszcze raz i wciśnij na tablicy symbole z instrukcji:Wrogowie ziemi: tornado, woda, Słońca: gwiazda, kometa, księżycPrzyjaciele Słońca: piorun, gwiazda, kometa, księżyc, wciśnięciu odpowiednich symboli naciśnij słońce na ukazaniu się mostku porozmawiaj z Panem do karczmy, po prawej siedzi brad - zabierz mu rulonik z do alejki, zapukaj do drzwi i jego żonie daj wyrzuci jego rzeczy zabierz do Pana Słońce i użyj na nim do zamku Flojd, wejdź w bramę i do śpiącego księcia się trochę tutaj a porozmawiasz z uwięzioną kobietą w karczmie porozmawiaj o Arivaldem, a przeniesie cię on w czasy w lewo do kościoła, porozmawiaj z księdzem po kolei:złożenie rąk, pokrapianie się, tyci-tyci, butelka. Dostaniesz wodę i idź do rzeźnika, porozmawiaj z nim kilka razy - rzuci w ciebie siekierą, wróć do niego i zabierz siekierę z zewnątrz, daj stojącej pani amulet z wilkiem a ta da ci szalik sprzedawcy warzyw po prawej, a dostaniesz z kobietą i oddaj jej szalik, wejdź i wyjdź z do domem pustelnika użyj siekiery na drzewie 2 razy aby uzyskać dwa patyki i mieście zabierz but żebrakowi, kiedy ten go ściągnie (trzeba bardzo szybko).TUTAJ pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych do poety w karczmie i powiedz mu o wyjdą z żoną idź do ich domu, zabierz flakonik spod lustra i uwolnij słowika (zamkiem).Wyjdź na zewnątrz, zagwiżdż kotkowi i kiedy ten zje słowika zabierz szlafmycę spod Flojd - idź do komnaty z sztyletu na patyku, połącz dwa patyki w czosnku i wody święconej na krzyża na zabiciu go zobacz trumnę i przeczytaj znalezioną tam i przed bramą zamku zabierz mieście idź do alchemika, porozmawiaj z nim a da ci tej kartce użyj łuski (zobaczysz na niej smoka).Idź do pustelnika i pokaż mu łuskę a potem kartkę ze do nowej lokacji - smoczej jaskini spryskaj pajęczynę perfumami i szybko użyj sztyletu na skale w lewym dolnym rogu pajęczyny, aby ta porozmawiać ze do karczmy i porozmawiaj z krasnoludem, a następnie z Silmanionie kolejna zręcznościówka:-zabierz kamień z ziemi i rzuć w ptaka nad Arivaldem,-kiedy on się unosi rzuć kamieniem w księgę,-kiedy księga zacznie drżeć rzuć ponownie w ptaka, aby księga spadłaTUTAJ pobrać mozna zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych do grubego kupca i daj mu kapeć, będziesz musiał jeszcze zdobyć do Kurhanu, tam klikaj szybko na wejście aż książę przejdzie obok potworów i wejdzie do porozmawiaj z trupem na tronie:"Przysięgam na swój honor, że przyjmę od ciebie świętą misję i użyję twojej broni tylko do zniszczenia zła". Weź kastet i użyj go na dźwigni przy do smoczej jaskini, użyj kastetu na smoku wypowiadając: "Yukkakoppomaki". Porozmawiaj z kobietą, w inwentarzu użyj czaru z kartki na sztylecie i po zamianie miecza na łańcuchach na cmentarz, porozmawiaj z grabarzem, użyj talizmanu nekromaty na do młyna, wejdź do budynku po dziurę w podłodze - jest tam szczur, spróbuj do niej dziewczyny na dziurze i kiedy w niej będzie popchnij ją aby spadła na do karczmy, użyj na mnichu kartki z zaklęciem pogrubiającym i kiedy zgrubnie szybko zabierz jego pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych do młyna i użyj sznura na zaklęcia pogrubiającego na sztylecie i mieczem poszerz szczelinę w sznura ponownie, ale nie utrzymasz trzonka siekiery na wystającej cmentarzu daj szczura grabarzowi, aby dostać 2 do karczmy, w miejscu gdzie siedział brad jest kobieta - porozmawiaj z zabrać kufel krasnoluda, a kiedy ten wstanie szybko użyj ikonki dziewczyny na "walce" wróć do karczmy i odbierz kufel od do alchemika, tam automatycznie wymienisz amulet na do Silmaniony i tam przejdź na eliksiru szybkości, szybko przejdź w prawo i napełnij kufel zieloną wodą z karczmie daj napełniony kufel kufel daj go nieznajomej a otrzymasz woreczek karczmą weź woalkę i użyj na swojej sam będziesz musiał udawać nieznajomą, w karczmie wiedźma da ci do młyna i tam użyj oboli na piekle użyj eliksiru szybkości, użyj czaru z kartki na sztylecie i mieczem zaatakuj do groty i do pierwszych porozmawiaj z diabłem i powiedz, że pobierałeś podatki, a zostaniesz przeniesiony do sali dla zabieraj udko z kurczaka ze stołu cały czas tak, aby w czasie teleportacji powrotnej zabrać je ze powrocie walnij diabła go do trójkąta i zdmuchnij czarną rogi i w prawo, przy następnych drzwiach porozmawiaj z kobietą przez w prawo i do wnęki - porozmawiaj z dwoma wyjściu idź w prawo, aż do zawór, użyj rogu na zaworze, popchnij otworzy drzwi do sali kawałek rożka z podłogi i wejdź do sali idź w lewo i zabierz czerwone ubranie z kukły, użyj ubrania na madejowym łożu, aby je trochę teraz do sali z teleporterem, zdmuchnij czerwoną świeczkę, aby odwiedzić powrocie zdmuchnij białą świecę, użyj sztyletu na palenisku i zabierz powrocie użyj sztyletu na czerwonej świeczce, aby zabrać ją ze do sali tortur po drodze podgrzewając świeczką węgielek, aby ciągle był sali tortur użyj rozżarzonego węgielka a potem świeczki na palenisku pod zapali się ogień użyj ubrania na gotującej się czarnym ubraniu użyj przed wnękę z diabłami i użyj nie udało się wejść do do celi kobiety, porozmawiaj z razem z nią w celi użyj skały po prawej i naciskając szybko X i Y rozkrusz pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych rozkruszeniu skały poczekaj trochę w następnej teleportacji użyj ubranka przed wnęką z Lucyfera porozmawiaj z nim wybierając najkrótsze linie solucji: adam Solucja, przewodnik Wersja do drukuPoniższa solucja została sprawdzona przeze mnie (grałem wg własnej solucji) i wszystko działa opcji gry dostać można się naciskając powoduje wyświetlenie zapisujesz stan gry pamiętaj, aby najpierw nacisnąć ikonkę dyskietki zapisu na dole. Zapomnienie o tym wczytuje stary stan gry!TUTAJ pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych cmentarzu porozmawiaj z grabarzem prosząc go o przywołanie kogoś z pojawieniu się Arivalda porozmawiasz z nim, a on przed odejściem da ci łopatę i przekop 4 poniższe groby, a znajdziesz eliksir nieśmiertelności, klejnot, sztylet i amulet. Wróci grabarz i przeklnie wykopane w mapę w inwentarzu i idź do z zakutym więźniem, wybierz dialogi:- Faktycznie żaden dowód...- Masz zbyt chropowate palce...a przeszukasz jego kieszenie i zdobędziesz klucze i z kupcami grającymi w kości, kiedy odwrócą się od pieńka zamień ich kości na te fałszywe (ciężko to zrobić i trzeba poczekać na moment).TUTAJ pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych podmianie kości zabierz książkę z ich z grubym kupcem oraz z tym gotującym do czarodzieja (drzwi do sklepu), porozmawiaj z nim, porozmawiaj z homukulusem, a zdobędziesz czarodziejowi księgę a da ci do niej zatrzyma cię ponownie, porozmawiaj z mnichem, spróbuj dać klejnot krasnoludowi, ale nie weźmie do świątyni, użyj homukulusa na runach nad ołtarzem, porozmawiaj z ołtarzem aż zgadniesz pojawi się duch ubij z nim interes - dasz mu eliksir, a on odczaruje twoje do knajpy, daj klejnot krasnoludowi i porozmawiaj z Arivaldem, który powie ci o zamku się do zamku Flojd, tam jednak spotka cię do Arivalda, porozmawiaj z nim, porozmawiaj z barmanem, daj Arivaldovi czar, a zmieni cię w niedźwiedzia i znajdziecie się na dziedzińcu wszyscy odejdą wejdź w drzwi u góry a następnie w te po z księżniczką, użyj wstążki wiszącej na łóżku, a księżniczka odmieni cię pocałunkiem w drzwiach po prawej użyj wytrychów na skarbcu użyj szkatułki po prawej, na jednorękim bandycie muszą wypaść 3 uśmiechnięte czaszki abyś zdobył pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych na dziedziniec i użyj do zamku Flojd, użyj lusterka na demonie - nie Hominikusa na demonie, a lusterka na bramie do zamku i szybko w drzwi po komnacie zabierz z ziemi talizman i księgę, przejrzyj papiery leżące na do knajpy i daj księgę go o Pana nowej kartki w inwentarzu i udaj się do Pana Hominikusa na instrukcji obsługi, potem przeczytaj instrukcję jeszcze raz i wciśnij na tablicy symbole z instrukcji:Wrogowie ziemi: tornado, woda, Słońca: gwiazda, kometa, księżycPrzyjaciele Słońca: piorun, gwiazda, kometa, księżyc, wciśnięciu odpowiednich symboli naciśnij słońce na ukazaniu się mostku porozmawiaj z Panem do karczmy, po prawej siedzi brad - zabierz mu rulonik z do alejki, zapukaj do drzwi i jego żonie daj wyrzuci jego rzeczy zabierz do Pana Słońce i użyj na nim do zamku Flojd, wejdź w bramę i do śpiącego księcia się trochę tutaj a porozmawiasz z uwięzioną kobietą w karczmie porozmawiaj o Arivaldem, a przeniesie cię on w czasy w lewo do kościoła, porozmawiaj z księdzem po kolei:złożenie rąk, pokrapianie się, tyci-tyci, butelka. Dostaniesz wodę i idź do rzeźnika, porozmawiaj z nim kilka razy - rzuci w ciebie siekierą, wróć do niego i zabierz siekierę z zewnątrz, daj stojącej pani amulet z wilkiem a ta da ci szalik sprzedawcy warzyw po prawej, a dostaniesz z kobietą i oddaj jej szalik, wejdź i wyjdź z do domem pustelnika użyj siekiery na drzewie 2 razy aby uzyskać dwa patyki i mieście zabierz but żebrakowi, kiedy ten go ściągnie (trzeba bardzo szybko).TUTAJ pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych do poety w karczmie i powiedz mu o wyjdą z żoną idź do ich domu, zabierz flakonik spod lustra i uwolnij słowika (zamkiem).Wyjdź na zewnątrz, zagwiżdż kotkowi i kiedy ten zje słowika zabierz szlafmycę spod Flojd - idź do komnaty z sztyletu na patyku, połącz dwa patyki w czosnku i wody święconej na krzyża na zabiciu go zobacz trumnę i przeczytaj znalezioną tam i przed bramą zamku zabierz mieście idź do alchemika, porozmawiaj z nim a da ci tej kartce użyj łuski (zobaczysz na niej smoka).Idź do pustelnika i pokaż mu łuskę a potem kartkę ze do nowej lokacji - smoczej jaskini spryskaj pajęczynę perfumami i szybko użyj sztyletu na skale w lewym dolnym rogu pajęczyny, aby ta porozmawiać ze do karczmy i porozmawiaj z krasnoludem, a następnie z Silmanionie kolejna zręcznościówka:-zabierz kamień z ziemi i rzuć w ptaka nad Arivaldem,-kiedy on się unosi rzuć kamieniem w księgę,-kiedy księga zacznie drżeć rzuć ponownie w ptaka, aby księga spadłaTUTAJ pobrać mozna zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych do grubego kupca i daj mu kapeć, będziesz musiał jeszcze zdobyć do Kurhanu, tam klikaj szybko na wejście aż książę przejdzie obok potworów i wejdzie do porozmawiaj z trupem na tronie:"Przysięgam na swój honor, że przyjmę od ciebie świętą misję i użyję twojej broni tylko do zniszczenia zła". Weź kastet i użyj go na dźwigni przy do smoczej jaskini, użyj kastetu na smoku wypowiadając: "Yukkakoppomaki". Porozmawiaj z kobietą, w inwentarzu użyj czaru z kartki na sztylecie i po zamianie miecza na łańcuchach na cmentarz, porozmawiaj z grabarzem, użyj talizmanu nekromaty na do młyna, wejdź do budynku po dziurę w podłodze - jest tam szczur, spróbuj do niej dziewczyny na dziurze i kiedy w niej będzie popchnij ją aby spadła na do karczmy, użyj na mnichu kartki z zaklęciem pogrubiającym i kiedy zgrubnie szybko zabierz jego pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych do młyna i użyj sznura na zaklęcia pogrubiającego na sztylecie i mieczem poszerz szczelinę w sznura ponownie, ale nie utrzymasz trzonka siekiery na wystającej cmentarzu daj szczura grabarzowi, aby dostać 2 do karczmy, w miejscu gdzie siedział brad jest kobieta - porozmawiaj z zabrać kufel krasnoluda, a kiedy ten wstanie szybko użyj ikonki dziewczyny na "walce" wróć do karczmy i odbierz kufel od do alchemika, tam automatycznie wymienisz amulet na do Silmaniony i tam przejdź na eliksiru szybkości, szybko przejdź w prawo i napełnij kufel zieloną wodą z karczmie daj napełniony kufel kufel daj go nieznajomej a otrzymasz woreczek karczmą weź woalkę i użyj na swojej sam będziesz musiał udawać nieznajomą, w karczmie wiedźma da ci do młyna i tam użyj oboli na piekle użyj eliksiru szybkości, użyj czaru z kartki na sztylecie i mieczem zaatakuj do groty i do pierwszych porozmawiaj z diabłem i powiedz, że pobierałeś podatki, a zostaniesz przeniesiony do sali dla zabieraj udko z kurczaka ze stołu cały czas tak, aby w czasie teleportacji powrotnej zabrać je ze powrocie walnij diabła go do trójkąta i zdmuchnij czarną rogi i w prawo, przy następnych drzwiach porozmawiaj z kobietą przez w prawo i do wnęki - porozmawiaj z dwoma wyjściu idź w prawo, aż do zawór, użyj rogu na zaworze, popchnij otworzy drzwi do sali kawałek rożka z podłogi i wejdź do sali idź w lewo i zabierz czerwone ubranie z kukły, użyj ubrania na madejowym łożu, aby je trochę teraz do sali z teleporterem, zdmuchnij czerwoną świeczkę, aby odwiedzić powrocie zdmuchnij białą świecę, użyj sztyletu na palenisku i zabierz powrocie użyj sztyletu na czerwonej świeczce, aby zabrać ją ze do sali tortur po drodze podgrzewając świeczką węgielek, aby ciągle był sali tortur użyj rozżarzonego węgielka a potem świeczki na palenisku pod zapali się ogień użyj ubrania na gotującej się czarnym ubraniu użyj przed wnękę z diabłami i użyj nie udało się wejść do do celi kobiety, porozmawiaj z razem z nią w celi użyj skały po prawej i naciskając szybko X i Y rozkrusz pobrać można zapisane przeze mnie stany gry po trudniejszych rozkruszeniu skały poczekaj trochę w następnej teleportacji użyj ubranka przed wnęką z Lucyfera porozmawiaj z nim wybierając najkrótsze linie solucji: adam Emulatory Emulator starszych gier przygodowych dostępny pod różne platformy... [czytaj] Emulator systemu operacyjnego DOS dostępny pod różne platformy... [czytaj] Emulator komputera PC, na którym zainstalować można inny system.... [czytaj] Emulator komputera Amiga, na który również powstało sporo przygodówek.... [czytaj] Nazywam się... Galador. Pewien demon z piekła, taki z teczuszką i w krawacie, wrobił mnie w niezłe bajoro. Zamiast być sobą, jestem księciem. Byłem tchórzem, jestem paniskiem co się zowie. Tyle, że na chwilę przed śmiercią...No dobra, koniec ściemy. Nie zginąłem. Nie walczyłem - zwiałem na cmentarz. Pracował tam stary, zielony i bardzo pyskaty gnom. Mimo nieprzyjemnego wyglądu, jaki sobą reprezentował, wdałem się z nim w dysputę. Poprosiłem go nawet o pomoc! Niestety zawiódł. Po prostu zaklęcie, które rzucił na jeden z okolicznych grobów, nie dało wiele. Obśmiałem to, lecz po chwili zmiarkowałem. Poprosiłem nawet o repetę. Kolejne dwa zaklęcia również zakończyły się niczym. Dopiero na mój kolejny apel zdecydował się cisnąć magią o grób niejakiego Arivalda. Tym razem udało się! Z kamienia podniósł się siwy mężczyzna i zabełkotał coś o piwie. Gnom zwiał, zanim zrozumiał, o co okazało się, że starzec jest całkiem przyjemnym mężczyzną. Już po paru chwilach zaoferował mi magiczną mapę i zaprosił na piwo w jakiejś knajpie sprzed stu lat. Zaproszenie oczywiście przyjąłem (dobrym trunkiem nigdy nie wzgardzę), pożegnałem się i pochwyciłem łopatę. Zacząłem kopać w stojących grobach. Arivald rzekł, że są puste, że nie ma w nich zwłok ani duchów. I rzeczywiście! Wydobyłem piękny amulet, cenny kamień, sztylet i eliksir nieśmiertelności. Już miałem zmyć się z cmentarza, gdy wpadł na mnie ten sam zielony gnom, który jeszcze niedawno popisywał się marnymi, czarodziejskimi sztuczkami. Widząc rozkopane groby rzucił klątwę na wszystkie przedmioty, jakie z nich wykopałem. Olałem sprawę. Wyciągnąłem zza pazuchy mapę, którą dał mi Arivald, po czym udałem się do przybyciu na miejsce i wysłuchaniu ogłoszenia wydanego przez mojego... hm, ojca?... rozejrzałem się po okolicy. Żebrakowi, który siedział przed karczmą, zabrałem kapcia. Podniosłem go w tej samej chwili, w której on na chwilę go zdjął, by rozmasować sobie stopę. Biedaczysko nawet się nie kapnął, co się stało. W karczmie porozmawiałem z obżerającym się tam księdzem. Poinformował mnie o dziwnych zwyczajach ludu, do którego się wybiera jako misjonarz, zagadnął też na temat leżącej świątyni. Chciałem dosiąść się do Arivalda, lecz drogę zasłonił mi paskudny krasnolud. Wróciłem więc na ulicę. W sąsiednim sklepie pogaworzyłem z alchemikiem. Koniec końców dmuchnąłem w homunkulusa, którego trzymał w słoiku. Zrodzony z korzenia mandragory stworek uwolnił się z więzienia i obiecał mi pomoc. Po trzykroć. Za to ów zakuty w dyby nieszczęśnik dał się zrobić w konia. Już po krótkiej wymianie zdań zapewniłem go, że wierzę w jego niewinność. Podkreśliłem, że człowiek o tak grubych, zrogowaciałych i paskudnych palcach nie może być kimś więcej niźli prostym chłopem. Facet przejął się i pozwolił mi pogrzebać w swoich kieszeniach. Znalazłem w nich komplet wytrychów oraz kości do gry. Oczywiście tak wyważone, by nie dało się nie wygrać!Ruszyłem przed siebie. W oko wpadł mi gruby jak beka ogórków kupiec, stojący tuż przy kramie. Postanowiłem go jakoś ośmieszyć i wcisnąłem w dłonie śmierdzący but żebraka. Okazało się, że to sygnał tajnego stowarzyszenia. Zabrać coś biednemu, by dać bogatemu. Dowiedziałem się przy okazji, co uczynić należy, by stać się jego członkiem. Chwilę później podszedłem do gości grających w kości. Niestety odmówili mi gry. Jednak gdy tylko przez chwilę przestali patrzeć na te śmieszne sześcianiki (jeden nawet odwrócił się do drugiego plecami), zwinąłem im je, podkładając kości lewe. Po chwili panowie wrócili do gry i tak się w niej zatopili, że zwinąłem im z wora książkę magiczną. Alchemik zainteresował się nią. Zaoferował w zamian magiczny czar... wziąłem i się za miasto, do świątyni, o której misjonarz mi wspominał. Wlazłem do środka i zszedłem na dół. Ujrzałem napisy wyryte na olbrzymim ołtarzu-tronie. Odszyfrować je pomógł mi homunkulus. Okazało się, że oznaczają one imię pewnego zapomnianego boga. Postanowiłem przemówić do ołtarza. Wymieniałem pod rząd kilkanaście nazw kojarzących mi się z literami, które rozczytał mi bobas. Nic! Nic? Udało się! Po wielu próbach wpadłem na właściwe nazwisko i odczytałem je na głos. Z kamienia uniósł się obłok dymu, zwany niegdyś bogiem. Zaproponowałem mu interes: eliksir nieśmiertelności w zamian za odczarowanie reszty przeklętych przedmiotów. Obłok nadął się, lecz po chwili przystał na do miasteczka. Wpakowałem się do karczmy i wcisnąłem klejnot przerośniętemu krasnoludowi. Ten przepuścił mnie, dzięki czemu zamieniłem kilka słów z Arivaldem, tym magiem z cmentarza, no wiecie. Dałem mu nawet czar zabrany od alchemika! Wyciągnąłem też kilka cennych informacji od barmana. Ba! Zagrałem z nim w łapki! Przegrał i wsunął mi do ręki monetę! Uszczęśliwiony tym niespodziewanym wzbogaceniem się udałem się do cechu kupców. Każdego z nich z osobna przepytałem na okoliczność demonów występujących w okolicy. Z niemałym bagażem informacji powróciłem do baru. Tam sprzedałem je Arivaldowi; staruszek zdradził mi lokację opisywanego w nich zamku Fiord. Niestety okazało się, że wejścia doń strzeże ziejący ogniem postument. Tyłek do dziś piecze mnie na wspomnienie powitania, jakie mi zaserwował!Jak niepyszny wróciłem do miasteczka. Mag tylko się uśmiał słysząc moją opowieść. Zasugerował, bym sprawił sobie dobre lustro. Ale skąd? Na szczęście barman znał odpowiedź na to pytanie. Z królewskiego skarbca! Poproszony o pomoc Arivald rzucił na mnie czar z pergaminu, który wcześniej mu ofiarowałem. Chwilę później, już jako niedźwiedź, zagłębiłem się w czeluście zamku mego... znaczy się ojca księcia. Strażnik przepuścił nas po chwili zastanowienia. Wewnątrz mag przywiązał mnie łańcuchem do ściany i poszedł ucztować. Poczekałem, aż strażnik się oddali, po czym zerwałem krępujące me więzy. Udałem się do skarbca. Był zamknięty. Na szczęście udało mi się wejść w drzwi naprzeciwko. Siedząca tam brzydka, głucha ślepa Shiela rozpoznała we mnie swego... kuzyna. Zaczęła ze mną - niedźwiedziem - rozmawiać! Przystroiłem się więc we wstążki i wysunąłem ryj do pocałowania. Po chwili znów wyglądałem jak człowiek. Wróciłem na korytarz, wyciągnąłem zza pazuchy wytrychy i włamałem się do skarbca. Odnalazłem złotą skrzynię, po czym otworzyłem ją, ustawiając na jej wieku trzy rozdziawione, białe czaszki w rzędzie. Zabrałem ze środka lustro, następnie popędziłem na dziedziniec. Schwyciłem za łańcuch, przywiązałem się nic do ściany, po czym zaryczałem dziko. Pojawił się Arivald. Zdziwił się trochę widząc mnie pod postacią człowieka, ale cóż to dla niego? Cisnął zaklęcie zamieniające mnie w niedźwiedzia i za pomocą tego sprytnego fortelu wyprowadził z dotarliśmy do miasta, mag oddał mi wszystkie przedmioty, które wcześniej powierzyłem jego pieczy. Ja udałem się na zamek Fiord. Niestety okazało się, że sprytna bestia poznała już manewr z lustrem. Wykorzystałem więc homunkulusa i zasłoniwszy jej oczy wyciągnąłem na wierzch zwierciadełko. Dopiero wtedy posąg poraził się swym własnym wzrokiem. Wybuch był wielki! Nie czekając na dalsze wydarzenia wbiegłem do wnętrza Fiordu i po schodach wspiąłem się na górę. Z komnaty, do której trafiłem, zwinąłem talizman i księgę szarej magii. Przeczytałem też wszystkie pergaminy - bez wyjątku. Następnie wybiegłem na zewnątrz i pognałem do nie chciał mi pomóc. Wygłosił jedynie jakąś tyradę dotyczącą piwa i rozmowy ze mną. Obraziłem się. Polazłem do siedzącego w głębi lokalu barda i z nudów pożyczyłem sobie rękopis, który wystawał mu z kieszeni. Poemat ów zaniosłem jego nadętej żonie (tudzież utrzymance, w co nie wierzę), mieszkającej w bocznej alejce. Jędza nadęła się widząc jego czułe słówka, po czym zrobiła w jego pokoiku mały remanent. Ze śmieci, które zaległy na ulicy, wyciągnąłem lutnię i wróciłem do baru. Arivald nie wykazał zainteresowania magicznym, samogrającym instrumentem. Dopiero księga szarej magii przypadła mu do gustu. Wyjawił mi w zamian czar, odsłaniający drogę do Pana Słońce. Udałem się doń. Okazało się jednak, że burak ten mieszka za przepaścią! Tuż obok w skale wyryto jakąś zagadkę. Nie umiałem jej rozwiązać... na szczęście rozszyfrował ją homunkulus. Była to trzecia przysługa, jaką się wykazał. Rzuciłem go więc i przystąpiłem do zmagań z zagadką. Wdusiłem odpowiednie symbole (np. księżyca, gwiazdy, komety, ognia i błyskawicy), po czym nadusiłem wizerunek słońca. Nad przepaścią pojawił się kamienny most. Stabilny! Przelazłem na drugą stronę, gdzie wypoczywał szef całego majdanu w towarzystwie nadobnych nałożnic. Porozmawiałem z nim, po czym zagrałem na lutni. Facet wymiękł i obiecał pomóc!Pobiegłem do Fiordu. Nad zamkiem rozciągał się cudowny dzień. Nic dziwnego, że gdy wszedłem do środka, zamieszkujące tam potwory padły bądź bały się wyjść na zewnątrz. Ruszyłem przed siebie, dziedzińcem, aż dotarłem do sali, w której spał Książe Wampirów. Nie mogłem go dobudzić! Po chwili usłyszałem dziwny głos. Dobiegał ze ściany! Okazało się, że tkwi za nią dzieweczka. Księżniczka nawet. Czyżby ta z ogłoszenia w karczmie? Obiecałem jej pomoc i opuściłem zamczysko. W mieście zajrzałem do lokalu (a gdzie indziej mógłbym iść?). Poinformowałem barda o kłopotach, w które wpadł, po czym odczekałem chwilę. Biedny poeta! Kiedy udał się z małżonką na spacer, wlazłem do ich mieszkania. Przywłaszczyłem sobie buteleczkę perfum spod lustra i uwolniłem ptaka, pociągając za zameczek w klatce. Wyszedłem na zewnątrz. Słowik przycupnął nieopodal biednego, chrapiącego sobie w najlepsze kotka. Obudziłem go gwizdaniem. Po chwili stało się, co się miało stać. U mych stóp leżała zaś szlafmyca. Podniosłem ją i popędziłem do miał oczywiście rozwiązanie na Księcia Wampirów. Osikowy kołek, święcona woda plus czosnek. Ale skąd to wziąć? Mag miał oczywiście rozwiązanie na moje durne pytanie. Chwilę później znalazłem się w dziwnym i tajemniczym świecie. Rozejrzałem się w panice dookoła i ujrzawszy świątynie wbiegłem do niej z paniką w oczach. Modlącemu się kapłanowi pokazałem złożone ręce, potem znak kropienia, tyci-tyci i buteleczkę. Otrzymałem w zamian flakonik z odpowiednio zaczarowaną wodą oraz odpuszczenie grzechów. Tak uzbrojony i zabezpieczony, wyszedłem na ulicę. Stojącej tam damie zaproponowałem wymianę amuletu z głową wilka na szal. Potem polazłem do straganiarza i stojąc przed nim zawiązałem sobie szal wokół szyi. Zrozumiał! Chwilę później miałem już w kieszeni kilka główek czosnku. Oddałem wówczas szal i odzyskałem amulet. Ruszyłem dalej zwiedzać miasto. Zajrzałem do świątyni, w której składano ofiary ze zwierząt. Paru krotna próba porozmawiania z pracującym tam osiłkiem skończyła się nienajlepiej. Mięśniak cisnął we mnie swoim toporkiem. Na szczęście uchyliłem się. Chwilę później miałem już broń i mogłem wędrować przed siebie. A ściślej... wróciłem do swego wymiaru, do domu!Zamiast tracić czas na bezproduktywne rozmowy z magiem, popędziłem do pustelni, która widziałem nieopodal zamku. Tam przy pomocy siekiery odrąbałem dwie gałęzie. Jedną z nich zaostrzyłem sztyletem, po czym połączyłem je i obwiązałem szlafmycą. Całość pokropiłem wodą święconą i natarłem czosnkiem. Tak uzbrojony udałem się do zamku Fiord. Jeden cios i wampir padł martwy, o ile można tak powiedzieć o kimś, kto już leżał. Niestety, uwolniona przeze mnie księżniczka nie okazała mi wdzięczności. Troszkę się przejąłem. Na szczęście zadowolił mnie kawałek papieru, który znalazłem w trumnie. Był to potężny czar. Opuszczając zamek usłyszałem odgłosy szamotaniny. Dziewczynę porwał smok, porzucając jedną ze swych łusek. Zabrałem ją i podreptałem do pustelnika. Stary człowiek nie pomógł mi zidentyfikować właściciela łuski. Dopiero alchemik ze sklepu w mieście, zagadnięty na tematy naukowe, podsunął mi śliczną kartkę z książki. Porównałem opis smoka z łuską i miałem pewność, z kim, a właściwie z czym mam do czynienia! Udałem się po raz wtóry do pustelnika. Tym razem biedaczysko pomógł mi zlokalizować zwierzę. Mieszkało ono sobie w jaskini na wschodzie kraju. Po dotarciu do wskazanego miejsca, dość szybko odnalazłem pieczarę i wdrapałem się do środka. Powstrzymała mnie dopiero pajęczyna. Operfumowałem ją dokładnie i zaraz potem skrzesałem iskry ze skały, ciosając ją mocno sztyletem. Siatka znikła! Szlak był wolny!Obejrzawszy smoka zdecydowałem, że nie tędy droga. Wróciłem do miasteczka i zagadnąłem krasnoluda. Niestety wyśmiał mnie. Dopiero poproszony o pomoc Arivald zabrał mnie w podróż do Silmaniony, słynącej ze swej świetności szkoły czarodziejów z olbrzymią biblioteką w środku. Okazało się jednak, że w ciągu ostatniego tysiąca lat akademia podupadła, a ściślej rozpadła się w proch i w pył. Na gzymsie jednego z lepiej zachowanych fragmentów ruin dostrzegłem książkę. Tuż obok siedział ptak. Cisnąłem w niego kamieniem, a następnie walnąłem w tom, który zaczął się kolebać. Nie tracąc czasu przywaliłem po raz wtóry w ptaka. Chwilę później mag dorwał swój podręcznik i odczytał mi zaklęcie. Ponoć dawało siłę trolla! Zaskoczony tym wróciłem na szlak. Potrzebowałem jeszcze broni... Udałem się więc ku kurhanowi wielkiego wojownika, o którym tyle słyszałem. Po drodze zajrzałem do młyna, w którym - niestety - nie znalazłem niczego godnego grobowca, do którego dotarłem mocno już zmęczony podróżą, leżało trochę sprzętu. Największe wrażenie zrobiły jednak na mnie potwory, które wyskoczyły jak spod ziemi. Jakimś cudem udało mi się nie zwiać na ich widok. Może właśnie dzięki temu znikły niemal równie szybko, co się pojawiły? Grunt, że droga do wnętrza kurhanu stała otworem. Wewnątrz ujrzałem olbrzymi szkielet. Walnąłem więc maksymalną ściemę: "Przysięgam na swój honor, że przyjmę od Ciebie świętą misję i użyję Twojej broni tylko do zniszczenia zła". Wówczas to na ziemie potoczył się kastet inkrustowany szafirami. Podniosłem go. Przy jego pomocy przeciągnąłem dźwignię blokującą wyjście i z uśmiechem na ustach popędziłem do pieczary smoka. Tam po raz wtóry nałożyłem kastet i wykrzyczawszy zaklęcie walnąłem zwierzaka w pysk. Przeprosił i bez szemrania wyszedł. Dzięki temu mogłem wreszcie porozmawiać z księżniczką. Okazało się, że jeden z demonów nieźle jej namieszał w życiu i to wszystko jego sprawka. Postanowiliśmy wspólnie wyprawić się do piekła i narobić tam niezłego rabanu. Powiększyłem swój sztylet za pomocą czaru otłuszczenia i rozwaliłem krępujące ją łańcuchy. Ruszyliśmy w na cmentarzu, na którym spotkałem niegdyś zielonego gnoma, nie była zbyt owocna. Obol, bez którego nie sposób dostać się do piekła, wciąż pozostawał dla nas tajemnicą. Korzystając z talizmanu nekromanty dowiedziałem się jedynie, że podgniły strażnik marzy o szczurze... tego zaś widziałem w młynie, w wielkim otworze pośrodku podłogi. Po dotarciu na miejsce szybko zlokalizowałem zwierzaka. Rzeczywiście siedział sobie w niewielkiej piwniczce, tylko że ani myślał dać się złapać. Ja zaś byłem zbyt potężny w barach, by się do niego dostać. Zaproponowałem dziewczynie wyprawę na dół. Miała trochę rozbudowane biodra (lubię takie), ale gdy ją pchnąłem, spadła do środka. Po chwili miała już w swojej łapce szczura. Trzeba było tylko ją jakoś wydostać. Za pomocą otłuszczonego na chwilkę sztyletu powiększyłem otwór w podłodze, lecz to nie pomogło. Pobiegłem więc po pomoc do miasteczka. Tam uwagę moją przyciągnął sznur, którym opasany był zakonnik w karczmie. Rzuciłem na niego czar, hehe, otłuszczenia i zanim się zorientował, pochwyciłem linkę w swoje łapki. Zrzuciłem ją księżniczce. Do drugiego końca sznura przywiązałem trzonek od siekierki i tak wyciągnąłem ją na światło dzienne. A co mi przygadała wówczas - lepiej nie spodobał się grabarzowi. Facet z radością wręczył mi dwa obole, po czym oddał się pracy fizycznej. Poleźliśmy do miasteczka. U alchemika zastałem jakiegoś starego wiedźmina. Wymieniłem u niego amulet na magiczny specyfik. Tam ujrzeliśmy tajemniczą dziewczynę w woalce. Okazało się, że poszukuje mocnej trucizny na szczura. Talizman nekromanty podpowiedział, iż gryzoniem tym był barman. Nie przejąłem się tym zbytnio, przyobiecałem natomiast zorganizować trutkę. A przy okazji przejąć odrobinę naparu, który kobieta zamówiła. Takiego, jaki przydałaby mi się w celu wyprawienia się do piekła! Zacząłem więc działać. Poleciłem księżniczce zaopiekować się kuflem krasnoluda, ale ze strachu odmówiła. Wciągnąłem więc go w bójkę, powtarzając panience, by przynajmniej pod jego nieobecność zwinęła naczynko. Chwilę później dostałem w ryj, aż mi gwiazdy przed oczyma stanęły. Na szczęście kufel był (księżniczka za mną) do Silmaniony, gdzie zatrzymał, khem, zaczytał się Arivald. Przeszedłem przez bramę i odszukałem bagno. Tak śmierdziało, że nie sposób było podejść. Łyknąłem więc magicznego specyfiku i podbiegłem niczym rącza łania do cuchnącej breji. Nabrałem pełny kufel! Wróciliśmy z nim do miasteczka. Tajemnicza nieznajoma nie wierzyła jednak w możliwości mojej, ehehe, trucizny. Podstawiłem ją więc krasnoludowi. Ten łyknął napój, sapnął i zwiał w najbliższe krzaki. Wróciłem do zawoalowanej kobiety. Tym razem nie powątpiewała w mój specyfik. Podziękowała zań, rzuciła na stół mieszek i zmyła się z pokładu. Ruszyliśmy za nią. Za wolno! Na zewnątrz znalazłem tylko woalkę... Zaproponowałem ją mej księżniczce, ale ta odmówiła. Padło na mnie! Chwilę później siedziałem już w karczmie i patrzyłem, jak stara wiedźma człapie powoli w moim kierunku. Paskuda położyła na stoliczku prawdziwą truciznę, zabrała forsę i zmyła się z było się nam teraz zabić. Zastanawiałem się nad zagajnikiem z sarenką, tym nieopodal pustelnika, ale ostatecznie wybrałem pomost tuż przy młynie. Tam właśnie skosztowaliśmy trutki, po czym osunęliśmy się na ziemie. Nadpłynął Charon, wziął obole i przewiózł nas do piekieł. Tam księżniczka czmychnęła i... tylem ją widział. Na szczęście pilnujący bramy diabeł uląkł się mego miecza wspartego specyfikiem szybkości. Zwiał, aż się kurzyło! Wlazłem do środka i rozejrzałem się po piekle. W pierwszej sali mieściła się rozdzielnia. Stojącemu tam diabełkowi ściemniłem, że na ziemi ściągałem podatki. Niemal błyskawicznie przeniósł mnie dla celi dla VIP-ów. Odczekałem chwilę i chwyciłem za udziec stojący na jednym ze stołów. Gdy go trzymałem, przeniosło mnie z powrotem do rozdzielni. Tyle że z udźcem w dłoni! Zaszedłem więc diabła od tyłu i przyfasoliłem mu w głowę. Zemdlał. Wciągnąłem go na magiczny krąg, po czym zdmuchnąłem czarną świeczkę. Znikł, zostawiając za sobą rogi. Były moje!Wróciłem na korytarze piekieł. Dość szybko dotarłem na więzienną celę z księżniczką w środku. Krótka konwersacja doprowadziła mnie do podjęcia decyzji o nieudzielaniu jej pomocy. Parę metrów dalej natknąłem się na parkę diabłów pilnujących niewidzialnego przejścia. Nie wpuścili mnie, więc polazłem dalej. Dotarłem do miejsca, w którym z dziwnego urządzenia kapała jakaś lawa albo inny grzeszny płyn. Zakręciłem zawór, zatkałem ujście rogiem, po czym odkręciłem całość. Wybuch zniszczył cały system hydrauliczny, a przy okazji pobliskie drzwi. Podszedłem do szczątków, podniosłem z ziemi odłamek rogu, po czym wszedłem do pomieszczenia obok. Ściągnąłem z kukły czerwony stój i rozciągnąłem go na madejowym łożu. Popędziłem z powrotem do rozdzielni i zdmuchnąłem białą świeczkę. Przeniosło mnie do niewielkiego pokoiku ze skórami. Wygrzebałem z paleniska węgielek (używając scyzoryka). Gdy ostygł, podniosłem go i... przeniosło mnie do rozdzielni. Ściąłem nożem brunatną świeczkę, po czym popędziłem do sali tortur. Po drodze dwukrotnie podgrzałem węgielek, zauważyłem bowiem, że bardzo szybko stygł. Na miejscu wsunąłem go pod kadź ze smołą. Podrzuciłem tam też świeczkę. Rozpaliło się nieźle i już po chwili mogłem unurzać rozciągnięte wdzianko w całej tej breji. Dokleiłem doń różki i poczłapałem do diabłów pilnujących przejścia. Po drodze przebrałem się... niestety nic to nie dało. Czorty nie chciały mnie wpuścić na się księżniczce. Ta przeprosiła mnie za zachowanie i powiedziała, że ma sposób na rozwiązanie naszych problemów. Chwilę później byłem już po jej stronie krat. Schwyciłem za potężny, ponoć poluzowany kamień, i zacząłem ciągnąć i pchać. Po dłuższym wysiłku udało się. Przedostaliśmy się do jednej z salek, a potem trafiliśmy do rozdzielni. Stamtąd pognaliśmy do salki, w której siedziały diabły. Ja przebrałem się w swój strój, a księżniczka... zdjęła maskę. Była śliczna! Zakochałem się! Diabły również oszalały na jej widok. Chwilę później staliśmy już przed Lucyferem. Opowiedziałem mu w bardzo krótkich słowach, co chcemy i czemu się doń przyszlajaliśmy. Ocknął się i... parę miesięcy później odbył się nasz ślub. To znaczy mój - we właściwej postaci - i księżniczki. To były czasy! Ach!!! Książę i Tchórz to jedna z kultowych gier przygodowych, jakie zostały wyprodukowane w Polsce. I nie ma się, co dziwić, bo odpowiedzialni za nią byli między innymi Adrian Chmielarz i ceniony pisarz fantasy Jacek możecie przeczytać w poprzednich tekstach dotyczących Historii Polskich Gier, firma Metropolis Software od samego początku inwestowała czas i środki w przygodówki. Książę i Tchórz po Tajemnicy Statuetki czy Teenagencie był nie tylko kolejną, ale również moim zdaniem najlepszą produkcją typu point & click tej tu młodego chłopaka, który jak większość jego rówieśników, marzył o wielkich przygodach, sławie, pełnym kuflu i pięknej "dzień dobry" w skutek demonicznego paktu jego dusza i umysł zostały przeniesione do ciała księcia Galadora, syna władcy zamku Garrahan. Niestety przeniesienie następuje w dość niefortunnym momencie, bo w trakcie pojedynku z wrogiem krainy, czyli Czarnym Rycerzem. Przerażony bohater zamiast stawić czoła nieprzyjacielowi i wykazać się legendarną walecznością czmycha z pola potyczki niszcząc w ten sposób dość gruntownie reputację księcia. Od tego momentu będzie starał się odzyskać własne ciało, reputację syna króla i ukarać winnego demona. Aby tego dokonać będzie musiał rozwiązywać zagadki, spotkać wiele ciekawych osobistości, uratować piękną nieznajomą i uciąć sobie pogawędkę z samym i głównym pomocnikiem Galadora był mag Arivald (wcześniej pojawił się w opowiadaniu "To, co najważniejsze" Jacka Piekary). Zginął on ponad tysiąc lat temu w dość tajemniczych do żywych za sprawą grabarza, który ewidentnie zirytowany obecnością księcia przypadkowo wskrzesza czarodzieja. Od czasu do czasu pomaga on naszemu bohaterowi w co trudniejszych zagadkach, jednak większość czasu spędza w karczmie nadrabiając zaległości w piciu piwa i krasnoludzkiej i Tchórz Postacie, które napotykaliśmy na naszej drodze były rewelacyjne. Każda z nich była w pewien sposób przerysowana i bardzo zabawna. Wredny gnom grabarz, czarodzieje, kupcy, szulerzy, zapomniany bóg, smok czy diabły wyróżniały się nietuzinkową mieli swoją osobistą cechę wyróżniającą ich z tłumu, ale też prawie wszyscy byli zabawni i dowcipni. Dialogi napakowane były po brzegi bardzo zabawnym i jednocześnie nie prostackim a ciepłym i przyjemnym humorem. Nawet krasnolud, który nie chciał nas wpuścić do karczmy budził dużą gagi, żarciki czy aluzje nawet do popkultury (Wiedźmin i naszyjnik będący jednym z przedmiotów głównego bohatera) były widoczne niemal na każdym kroku. Nawet zwykłe czytanie napisów z nagrobków wywoływało uśmiech na twarzy. Również godnym pochwały elementem jest ich animacja. Została ona idealnie wpasowana do tego, co robią i jeszcze bardziej podkreślała ich i Tchórz był najbardziej klasycznym przedstawicielem przygodówek typu point & click wzorowanym między innymi na takich seriach jak Monkey Island. Zbieraliśmy konkretne przedmioty, które potem musieliśmy w danym miejscu wykorzystać, co najczęściej łączyło się z rozwiązaniem jakiejś łamigłówki. I tutaj ujawniały się minusy było zwyczajnie za mało, a ich poziom trudności był nierówny. Na szczęście większość z nich była bardzo intuicyjna i szybko domyślaliśmy się, co mamy zrobić, by popchnąć zabawę dalej. Zdarzały się jednak momenty, kiedy tak naprawdę nie mieliśmy pojęcia, co było uważnie śledzić dialogi, ponieważ dziennika, jako takiego nie zamieszczono a przeoczenie nawet najdrobniejszych faktów powodowało, że zmuszeni byliśmy do używania każdego przedmiotu na jakimś miejscu metodą prób i ile większość elementów otoczenia, z którymi mieliśmy wykonać jakąś czynność dość dobrze rzucała się w oczy to były i takie które za nic świecie nie chciały się łatwo znaleźć. Na przykład kości do gry, którymi posługiwały się postacie. Zabrakło trochę jakiegoś prostego systemu wskazówek, który mógłby podpowiedzieć graczom, co robić jak juz staniemy w miejscu. Szczególnie w takich momentach jak w lokacji Pana Słońce czy przy formułowaniu zaklęcia mającego przywołać bóstwo. Ale też nie wymagajmy zbyt wiele od produkcji z 1998 roku...Książę i TchórzW grze znalazło się kilka elementów zręcznościowych, które też niestety nie były najlepsze. Chodzi o to, że tematycznie bardzo fajnie powiązano je z fabułą, jednak ich stopień trudności sprawiał, że większość mogliśmy ukończyć... fartem. Nie miało to zbyt wiele wspólnego z dobrą zabawą tym bardziej, że narzucono nam jeszcze limit sekunda spóźnienia powodowała, że byliśmy zmuszeni zaczynać od dziwi taka polityka, ponieważ tytuł ten oprócz starych wyjadaczy skierowany był również do młodszych graczy. Mimo to wszystkie te niedogodności mogliśmy z czasem pokonać i dalej oddać się trakcie przygody mogliśmy odwiedzić ciekawe lokacje jak zamki, cmentarz, miasto czy nawet samo piekło. Odkrywaliśmy je na naszej mapie w trakcie trwania gry na przykład przypadkowo dowiadując się o ich istnieniu od innych tutaj warto zatrzymać się na dłużej, ponieważ nie boje się stwierdzić, że Książę i Tchórz to jedna z najpiękniejszych gier przygodowych, jakie kiedykolwiek powstały. Bardzo silną konkurencję jak Broken Sword już w dniu swojej premiery zostawiał daleko w tyle. Lokacje, które sprawdzaliśmy były nie dość, że piękne to jeszcze pełne różnego rodzaju szczegółów. W starym zamku walały się po drodze jakieś stare czaszki, miecze, pergaminy, a na rynku miasteczka mogliśmy podziwiać nawet świetnie wykonane dachówki na kamienicach. Było kolorowo, co jeszcze tylko podkreślało magiczną atmosferę tego bajkowego świata. Można się pokusić o stwierdzenie, że miejsca zostały przygotowane w sposób tradycyjny, tzn. zamek, mimo, że pełen ciemnych odcieni nie był straszny; bardziej przypominał te z klasycznych i TchórzPrzygodówka Metropolis oprócz świetnej grywalności wyróżniała się również ze względu na bardzo dobrze przygotowany dubbing, co biorąc pod uwagę ówczesne lata było dość rzadko spotykane. Głosów pod postacie udzielili między innymi Arkadiusz Jakubik czy Kazimierz Kaczor, który podkreślał, że jest wielki fanem gier kwestie były bardzo zabawne, a intonacja aktorów zmieniała się w zależności od rozwoju sytuacji. Nie było tutaj mowy o drętwych, bezpłciowych dialogach. I mimo iż pod niektórych bohaterów swoje partie nagrywali ci sami, ludzie to przeciętny użytkownik raczej tego nie i Tchórz to jedna z najpiękniejszych, zarówno pod względem wizualnym jak i fabularnym gier przygodowych, jakie pojawiły się w tym gatunku. Jest zabawna, czasami trudna i co najważniejsze... ciepła. Można ją określić mianem pięknej baśni zarówno dla dzieci i dorosłych. Warto po nią sięgnąć nawet po latach, bo tak naprawdę przecież każdy z nas ma czasami ochotę trafić do bajkowego świata, aby poczuć się dzieckiem podczas wielkiej przygody...Także teraz, bo Książe i Tchórz działa na Windowsie 7 i móc uruchomić grę należy ściągnąć PATCH i zastosować się do kilku wskazówek w Windowsie - tu znajdziecie poprzednie części naszego cyklu Historia Polskich ofertyMateriały promocyjne partnera ewili zapytał(a) o 10:09 Dajcie link do sciągnięcia gry Książe i Tchórz? tak jak w pytaniu 0 ocen | na tak 0% 0 0 Odpowiedz Odpowiedzi dawidburdelak odpowiedział(a) o 00:00 0 0 Uważasz, że ktoś się myli? lub

książe i tchórz poradnik