…a obraz do niego ni razu. Takie mi się przypomniało stare, polskie powiedzenie. W roli „dziada" występuje „recenzent" życia publicznego z Wilczysk, a w roli „obrazu" sołtys i radny Tomasz Tarasek. Przed chwilą pan poseł Wenderlich był łaskaw - używając starego powiedzenia: gadał dziad do obrazu, a obraz ani razu - ustawić siebie w roli tego gadającego, a wielkim mimem i obrazem był obecny wśród nas przewodniczący krajowej rady radiofonii. a że obraz świętego od złodziei Antoniego tedy dziad obiekcje miewał szczególnie nocami nie chciał oj nie chciał poznawać się z policjantami i tak podróżowali po kraju obraz w rurę zwinięty dziad na ławki skraju aż dotarli niechcący do Częstochowy i wówczas wpadł do głowy dziadu pomysł nowy jak pomyślał tak zrobił Gadał dziad do obrazu, (a) obraz do niego ani razu Mówił dziadGadał dziad do obrazu, (a) obraz ani razuGadał dziad do obrazuMówił dziad do obrazuMówił dziad do obrazu, (a) obraz ani razuMówił dziad do obrazu, (a) obraz do niego ani razuGadał dziad do obrazu, (a) obraz ani razuGadał dziad do obrazuMówił dziad do obrazuMówił dziad do obrazu, (a) o …a obraz doń ani razu[1]. Dziad pewnie przysnął w kościele, obudził się, a tam Święty na niego zerka z obrazu. Dziad coś bąkał pod nosem, że zmęczony, że przeprasza a Święty nic. Dziad zaczął obiecywać, że następnym razem to nie zaśnie ale Święty nadal milczał. Stoi kościół murowany, oj! A w nim okna, drzwi i ściany, ,oj! Był to dziad cudownik wielki ,oj. kiedy patrzał na te belki, oj. zamiast śtyrech widziol osim, łoj. A lud cały dziwowoł się, łoj! Stał się cud pewnego razu, oj! Przemówił dziad do obrazu, oj! A obraz doń ani słowa, oj! .

gadał dziad do obrazu wiersz